| WELKOM op de WebSite van Stichting Leergeld Limburg |
STICHTING LEERGELD LIMBURG WORDT GESTEUND DOOR
| NU MEEDOEN IS STRAKS MEETELLEN |
All rights reserved.
Copyright © 2008 Leergld Parkstad.Webmaster John-Bosco Offert leergeldps@hetnet.nl
"Dat Systeem Van Doodgaan Deugt Niet''
| Leergeld zet zich in om schoolgaande kinderen uit minima gezinnen te laten deelnemen aan het sociaal maatschappelijke leven op en rond school. |
STICHTING LEERGELD LIMBURG WORDT GESTEUND DOOR
Requiescat In Pace
| Naar Hoofdpagina Stichting Leergeld Limburg |
| drs. Piet Smeets Voorzitter Leergeld Parkstad /Penningmeester Leergeld Limburg |
†
Een van de eerste milde dagen van het jaar. Zowaar een
warme zon. Piet was aan het fietsen met twee vrienden.
Halverwege een heuvel stapte hij af. Alsof er symboliek
besloten ligt in de wijze waarop we het leven verlaten.
Hij was een man van veel vrienden en kennissen, iemand
die het leven naar waarde wist te schatten. Hij kon vooral
goed luisteren. Waar anderen het hoogste woord
voerden, daar was Piet degene die altijd een luisterend
oor had, toekeek en glimlachte. Er ging een rust van hem
uit en een mildheid die harten veroverde. Hij was een
man in balans. Die evenwichtigheid heeft hem stellig
geholpen bij de uitoefening van zijn beroep. Hij was een
onderwijzer in hart en nieren. Begonnen is hij in het lager
onderwijs maar studeerde later Nederlands en werd zo
docent in het voortgezet onderwijs. Via het
conrectorschap van het St. Michiel Lyceum werd hij ten
slotte lid van de centrale directie van het Graaf Huyn
College. Ook buiten zijn werk om heeft hij zich voor
anderen ingezet: voor Stichting Leergeld was hem
jarenlang geen moeite te veel. Na zijn pensionering was
hem helaas nog maar weinig tijd gegund; wel heeft hij
nog samen met Jule enkele verre reizen mogen maken en
volop gelegenheid gehad om van zijn kleinkinderen te
genieten. Het samenzijn met Manon en Stijn, Jesse,
Sammy en Noah en hun talloze gezamenlijke uitstapjes,
het waren dierbare momenten. De herinneringen zijn dan
ook tastbaar en ontegenzeggelijk een grote steun voor
allemaal. Zijn hele leven heeft hij passie gehad voor sport
en een diepe liefde gekoesterd voor literatuur, muziek en
warme zon. Piet was aan het fietsen met twee vrienden.
Halverwege een heuvel stapte hij af. Alsof er symboliek
besloten ligt in de wijze waarop we het leven verlaten.
Hij was een man van veel vrienden en kennissen, iemand
die het leven naar waarde wist te schatten. Hij kon vooral
goed luisteren. Waar anderen het hoogste woord
voerden, daar was Piet degene die altijd een luisterend
oor had, toekeek en glimlachte. Er ging een rust van hem
uit en een mildheid die harten veroverde. Hij was een
man in balans. Die evenwichtigheid heeft hem stellig
geholpen bij de uitoefening van zijn beroep. Hij was een
onderwijzer in hart en nieren. Begonnen is hij in het lager
onderwijs maar studeerde later Nederlands en werd zo
docent in het voortgezet onderwijs. Via het
conrectorschap van het St. Michiel Lyceum werd hij ten
slotte lid van de centrale directie van het Graaf Huyn
College. Ook buiten zijn werk om heeft hij zich voor
anderen ingezet: voor Stichting Leergeld was hem
jarenlang geen moeite te veel. Na zijn pensionering was
hem helaas nog maar weinig tijd gegund; wel heeft hij
nog samen met Jule enkele verre reizen mogen maken en
volop gelegenheid gehad om van zijn kleinkinderen te
genieten. Het samenzijn met Manon en Stijn, Jesse,
Sammy en Noah en hun talloze gezamenlijke uitstapjes,
het waren dierbare momenten. De herinneringen zijn dan
ook tastbaar en ontegenzeggelijk een grote steun voor
allemaal. Zijn hele leven heeft hij passie gehad voor sport
en een diepe liefde gekoesterd voor literatuur, muziek en
beeldende kunst. Ook minder verheven kunsten als die van het koken en wijn drinken konden hem bekoren, steevast te midden van
zijn vriendenkring. Alsof het boezemvrienden waren verzamelde hij ook alles van zijn geliefde operazangeres Maria Callas en zijn fa-
voriete schrijver W. F. Hermans. Met een aria van Callas in gedachte en deze regels uit een gedicht van Hermans sluiten wij daarom af.
Komt terug – Maar mijn verlangen is
Een bode die een wilde tuin doorkruist
En in ’t portiek van ’t lang verlaten huis,
Aan een bel trekt die gebroken is
zijn vriendenkring. Alsof het boezemvrienden waren verzamelde hij ook alles van zijn geliefde operazangeres Maria Callas en zijn fa-
voriete schrijver W. F. Hermans. Met een aria van Callas in gedachte en deze regels uit een gedicht van Hermans sluiten wij daarom af.
Komt terug – Maar mijn verlangen is
Een bode die een wilde tuin doorkruist
En in ’t portiek van ’t lang verlaten huis,
Aan een bel trekt die gebroken is
| * Simpelveld 21 november 1941 † Sittard 13 april 2010 |
| PIET SMEETS Echtgenoot van JULE SMEETS-KISTERS |
(Jan Mulder, schrijver/publicist)